Nail Brightener ή πως να έχω επαγγελματικό αποτέλεσμα στα νύχια με ένα προϊόν

Οι περισσότερες από μας είμαστε πεπεισμένες ότι τα περιποιημένα άκρα είναι ένδειξη προσοχής στην λεπτομέρεια, φινέτσας και σεβασμού στον εαυτό μας. Η διαδικασία όμως για να το πετύχουμε είναι κάπως χρονοβόρα είτε πάμε σε επαγγελματία είτε εφαρμόζουμε μόνες στο σπίτι. Το καλό μανικιούρ και πεντικιούρ απαιτεί τον χρόνο του και το χρήμα του. Αναλογικά μιλώντας βέβαια είναι από τις εργασίες που το αποτέλεσμα δείχνει πολύ πιο αναβαθμισμένο από το πόσο κοστίζει, αλλά και πάλι...ζούμε σε χαλεπούς καιρούς. Ένα κόλπο που ανακάλυψα για μανικιούρ-πεντικιούρ είναι πανεύκολο, πανγρήγορο και παμφθηνο και το μοιράζομαι μαζί σας: το nail brightener.

Θυμάστε φαντάζομαι όλες το διάφανο μανόν που περνούσαν οι μαμάδες μας τα νύχια τους για να δείχνουν "κάπως" όταν δεν φορούσαν βερνίκι. Ήταν και μόδα στις αρχές των αφαιρετικών, μινιμαλιστικών 1990ς, λίγο πριν ξεκινήσει η μανία με τα σκουρόχρωμα μανόν. Λοιπόν το κόλπο με το nail brightener είναι ότι αναβαθμίζει με τον καλύτερο τρόπο την έννοια του διάφανου βερνικιού νυχιών!

Το concept θέλει το nail brightener να απευθύνεται κυρίως στα νύχια των ποδιών, ακυρώνοντας οπτικά την ενδεχόμενη κιτρινίλα που αναπτύσσουν λόγω του αργού ρυθμού ανανέωσης/ανάπτυξης και λόγω του χρωματισμού από τις έντονες χρωστικές που αφήνουν τα μανόν (μιας και τα νύχια των ποδιών αναπτύσσονται πολύ πιό αργά από των χεριών, το βερνίκι και μένει πάνω τους παραπάνω, και δεν αποβάλλεται με τον ίδιο ρυθμό όπως στα χέρια.

Τα nail brighteners χρησιμοποιούν την οπτική του χρώματος για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα. Πώς; Στον αντίποδα του κίτρινου στον χρωματικό δίσκο βρίσκεται το μπλε. Επομένως το μπλε και αναδεικνύει το κίτρινο, όταν βρίσκεται δίπλα δίπλα "κοντράροντας το" και το "ακυρώνει" οπτικά όταν τοποθετείται πάνω του. (Είναι η ίδια αρχή που ισχύει από την ανάποδη με το concealer  και τους μπλε-μαύρους κύκλους στα μάτια). Έτσι τα αντίστοιχα προϊόντα έχουν μια ελαφριά μπλεδίζουζα απόχρωση. Επιπλέον περιέχουν UV absorbers (φίλτρα της αντιηλιακής ακτινοβολίας η οποία αλλοιώνει το χρώμα) και συστατικά που φωτίζουν. Σε συνδυασμό με την λάμψη που έχει το βερνίκι αυτό, δημιουργούν ένα εξαιρετικά κολακευτικό εφέ σε νύχια ποδιών και χεριών! Εν ολίγοις, με ένα βήμα ΜΟΝΟ (αν βέβαια έχουμε καθαρά χέρια-πόδια και καλολιμαρισμένα νύχια) έχουμε πολύ περιποιημένα άκρα!

Nail brighteners κυκλοφορούν πολλές φίρμες με προιόντα για τα νύχια,  από Barielle, Opi ως Αvon. Εγώ δοκίμασα το προϊόν του Dr. Scholl (περιέχει μια απαλή "λίμα" για την επιφάνεια των νυχιών, ματ γυαλιστικό και το διάφανο nail brightener σε μία συσκευασία, οπότε τρία βήματα στην ουσία αλλά δεν βαριέσαι, και μόνο του το διάφανο κάνει την δουλειά του) που είναι πολύ πρακτικό αλλά κάπως μικρό. Επίσης το City Nails της Sephora (που είναι εξαιρετικό και φτουράει πολύ σε ποσότητα), και το Feet Up Yellow Nails της Oriflame, που είναι πολύ όμορφο, με πρακτικό πινέλο (το χρησιμοποίησα στα χέρια με μεγάλη ευκολία) και αρκετά οικονομικό.
Προσοχή: το εφέ είναι πιό όμορφο σε τελείως άβαφα νύχια. Πάνω από ήδη υπάρχον χρωματιστό βερνίκι του δίνουν ένα πιό "ψυχρό" τόνο (επομένως ενδύκνειται για όσες ανοιχτόχρωμες πήραν κατά λάθος απόχρωση που δεν τους "πάει" στην επιδερμίδα γιατί έχει πολύ ζεστό τόνο).

Ξηρό σαμπουάν: η συνέχεια

Μιλάγαμε τις προάλλες για ξηρό σαμπουάν, τα σπρέι δηλαδή που "φρεσκάρουν" το μαλλί χωρίς νερό. Ανάμεσα στις επιλογές που υπάρχουν ανέφερα και το αντίστοιχο προϊόν της Oriflame. Κατόπιν δοκιμής έχω να δηλώσω ότι προτιμώ την πρώτη μου επιλογή (δηλαδή  το αντίστοιχο της Klorane ή το Trocken Shampoo Algemarine) απείρως περισσότερο.
Tα μειονεκτήματα του ξηρού σαμπουάν της Oriflame είναι στο αποτέλεσμα, μιας και η μυρωδιά, συσκευασία και τιμή είναι αρκετά ικανοποιητικά. Εν ολίγοις αφήνει μια αίσθηση "κολλήματος" στο μαλλί που δεν είχα νιώσει με άλλο αντίστοιχο ξηρό σαμπουάν, κάπως σαν να είχα χρησιμοποιήσει προϊόν styling. Το φρεσκάρισμα ήταν σχετικά "λίγο" (δεν έκανε δηλαδή την θεαματική διαφορά σε αντίθεση με τα προϊόντα που αφήνουν πούδρα στο μαλλί) και η αίσθηση "κόλλας" ακύρωνε την προσδοκία "φρεσκολουσμένου αποτελέσματος" που περιμένεις από την υπόσχεση των αντίστοιχων προϊόντων. Κρίμα.

Μαύρισμα & Self Tan: Τα tips και το know how

To self-tanning είναι απείρως προτιμητέο σε σχέση με το ξεροψήσιμο στον ήλιο. Τους λόγους τους έχουμε αναλύσει επισταμένως. Είναι καλύτερο και από το solarium και έχουμε αναφερθεί και σ'αυτό.
Το θέμα είναι πώς στο καλό πετυχαίνει κανείς το σωστό, φυσικό αποτέλεσμα που δεν παραπέμπει σε ζέβρα ή oompa-loompa.

Ιδού ακριβοπληρωμένα tips εμπειρίας:

• Αγοράζουμε ένα προϊόν που έχει χρωματισμό (tint) για "οδηγό" (ώστε να βλέπουμε πόσο απλώνουμε) ή έχει διαφορετικές αποχρώσεις αποτελέσματος, για να μπορούμε να κανονίσουμε το εφέ ανάλογα με το φυσικό μας χρώμα.
• Αν είμαστε σαν το γάλα ή σαν να μας έχουν ασβεστώσει δεν επιλέγουμε την σκουρότερη απόχρωση του προϊόντος. Θα γίνουμε περτικαλί σαν αποτυχημένη σωσίας της Gaga και θα μας δείχνουν με το δάχτυλο τα μικρά παιδιά. 
• Φοράμε λεπτά γάντια (σαν χειρουργικά) στα χέρια μας πριν διανοηθούμε να κάνουμε επάλειψη στο σώμα μας. Αλλιώς όσο και να πλυθούμε μετά, όλο και κάτι μένει στις κλειδώσεις, στις παρανυχίδες, στα ίδια τα νύχια κλπ. 
• Απολέπιση κάνουμε πάντα ΠΡΙΝ (κυρίως στα γόνατα, αγκώνες, φτέρνες και οποιοδήποτε ξηρό σημείο) αλλά ποτέ μετά, ότι κι αν έχουμε διαβάσει στα περιοδικά! Αλλιώς αφαιρούμε τόπους τόπους την επιφανειακή βαφή (Αυτό ακριβώς είναι το self-tan, η ουσία dihydroacetone αντιδρά με τις πρωτεΐνες στις επιφανειακές στιβάδες του δέρματος και χρωματίζει). Άπαξ και ξεκινήσαμε self-tanning (στο σπίτι ή με αερογράφο στο ινστιτούτο) ξεχνάμε και την λούφα και το σφουγγάρι στο μπάνιο. Όσο απαλότερα το μεταχειριζόμαστε, τόσο καλύτερα θα κρατήσει ή θα υποχωρήσει ενιαία με την σταδιακή ανανέωση των κυττάρων της επιδερμίδας. 
• Την επάλειψη την κάνουμε σε χώρο που κλιματίζεται και ΟΧΙ στο μπάνιο που είναι γεμάτο υγρασία. Επίσης φροντίζουμε να έχουμε χρόνο και να μην απαιτείται να κάνουμε εργασίες που θα μας κάνουν να ιδρώσουμε. Ιδανική στιγμή βράδυ, κάποια ώρα πριν τον ύπνο. Απλώστε σκουρόχρωμα σεντόνια και φορέστε σκουρόχρωμα εσώρουχα. 
• Αφού περάσουν 4-5 ώρες απ'το άπλωμα κάνουμε ένα ντουζ για να απομακρυνθεί η αρκετά απωθητική μυρωδιά καμμένου μπισκότου που ΟΛΑ (μα όλα) τα self-tan αναδύουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό (οφείλεται στο ενεργό συστατικό και όχι στην ποιότητα, οπότε κρατήστε το στο μυαλό όταν αγοράζετε). Αν το βάλαμε πριν τον ύπνο, κάνουμε ντουζ το πρωί και ξεκινάμε την μέρα με πολύ ωραία διάθεση και χρωματάκι. 

Αν παρ'ελπίδα όλα αυτά ακούγονται σαν Camel Trophy ή βαριέστε την διαδικασία (το κατανοώ) και η απαίτηση για χρωματάκι δεν είναι για διάρκεια ή παραλία αλλά απλώς για μια έξοδο, υπάρχουν και τα αυτόματα σπρέι μαυρίσματος ποδιών (που κάνουν και για πλάτη, ντεκολτέ κλπ. φυσικά) που λειτουργούν σαν μεικ-απ. Βγαίνουν με νερό και σαπούνι και είναι πολύ πολύ πειστικά. Δυστυχώς κι αυτά μυρίζουν κατά τι, ειδικά κατά τον ψεκασμό. Περισσότερα όμως γι'αυτο το θέμα αναλυτικά σε προσεχές ποστ.

Chanel: "Λιωμένο μέταλλο" για το φθινόπωρο στα νύχια

Τα βερνικάκια της Chanel δεν χρειάζονται συστάσεις. Κάθε χρόνο κάνουν την έκπληξη, επιβάλλοντας τάσεις με τα πρωτότυπα χρώματα τους και την πολυτελή τους υφή. Ποιός ξεχνά το Rouge Noir, το Paradoxal, το Particuliere, το Mimosa, το Dragon Red? Πραγματικά, εκεί που σκέφτεται κανείς "χαμένα λεφτά, τόσες μάρκες για μανόν υπάρχουν", μια εφαρμογή Chanel σε πείθει. Διαρκούν πολύ, δεν ξεφτίζουν εύκολα (σχετικά μιλώντας πάντα) και απλώνονται απολαυστικά. Το πιό σημαντικό: δεν πήζουν! Έχω βερνίκι από δεκαετία και βάλε -ένα έντονο ροζ- και δεν έχει πήξει ακόμα.Δεν ξέρω αν αυτό είναι μια αισιόδοξη σκέψη...εγώ σίγουρα έχω πήξει με το πέρασμα του χρόνου!

Βέβαια, εντάξει, υπάρχουν κι άλλες πολύ καλές μάρκες και οικονομικότερες (φερ'ειπείν εγώ έχω τρέλλα με τα βερνικάκια νυχιών της Mavala of Switzerland που είναι και πολύ καλά ποιοτικά, σε μεγάλη ποικιλία μοντέρνων χρωμάτων, από ειδικούς στα προΐόντα νυχιών, και σε μικρή ποσότητα ώστε να μην προλαβαίνεις να τα βαρεθείς).

Αλλά στο θέμα μας...Chanel και ξερό ψωμί! (Άλλωστε έτσι όπως οδεύει η ελληνική οικονομία, η παροιμία τείνει να αποκτήσει κυριολεκτική σημασία!). Για το φθινόπωρο τα νέα θέλουν τρείς αποχρώσεις λιωμένων μετάλλων και πολύτιμων λίθων, μεταλλιζέ, με έντονο "περλάρισμα" και σκουρωπά, νεανικά, μοντέρνα χρώματα που θα συζητηθούν.
Από αριστερά: Graphite 529 (γραφίτης), Peridot 531 (πράσινο πετρόλ) και Quartz525 (καπνισμένο γκρι-καφέ). Θυμηθείτε: τα είδατε πρώτα στα Φρου Φρού κι Αρώματα!

Τα νεύρα μου!! Διανομείς καλλυντικών, προσοχή!

Το ελληνικό distribution καλλυντικών, ειδών μακιγιάζ και αρωματοποιίας δεν έχει το Θεό του. Δεν εκπλήσσομαι που θεωρούμαστε Μπανανία σε άλλους τομείς. Εδώ σε τόσο "κουκιά μετρημένα" πράγματα όπως η (απολύτως σίγουρη) αγορά καλλυντικών και τα κάνουμε θάλασσα...Γιατί, καλοί μου κύριοι, η κυρία που δεν μπορεί να αγοράσει σκάφος, Mercedes και συνολάκια Prada ή να πάει διακοπές με το τεκνό στο Mauritius γιατί απλά τα οικονομικά της δεν φθάνουν, πάντα θα έχει ένα καλό λόγο και ένα μίνι κομπόδεμα παρηγοριάς να ξοδέψει ένα 50ευρω για την πάρτη σας. Στο χέρι σας είναι να την κρατάτε πάντα ικανοποιημένη και επαρκώς ξεσηκωμένη ώστε να είναι επαναληπτική πελάτισσα.
Ποιά η αφορμή του post? Εξηγούμαι αμέσως.

Τις προάλλες εξηγούσα γιατί είμαι ενθουσιασμένη με την ~ουσιαστικά και με περγαμηνές~ αντιηλιακή πούδρα της Shiseido, Sun Protection Compact SPF34. Σε ένα μήνα και κάτι βδομάδες έχω "αγγίξει πάτο" (όχι, όχι, η σημασία του ιδιωματισμού στις beauty junkies "hit pan" είναι πολύ θετική, εννοούμε χρησιμοποίησα τόσο ενθουσιωδώς & συχνά ένα compact καλλυντικό ~όπως οι πούδρες, η σκιά ματιών κλπ.~ που στο κέντρο άρχισε να κάνει "τρύπα" από την χρήση, κοινώς το προΐόν θα τελειώσει σύντομα, είναι μεγάλο σουξέ). Τόσο καλά!!
Ετοιμαζόμουν λοιπόν στην επόμενη φάση που ο Χόντος θα κάνει αυτές τις σούπερ περαιτέρω εκπτώσεις να κάνω μια επίσκεψη για να ανανεώσω με το ανταλλακτικό της συσκευασίας (η πούδρα που μπαίνει μέσα, το pan δηλαδή. Κάτι σαν το μπουκάλι της μπύρας, που το πας πίσω στο μπακάλικο όταν αδειάσει και παίρνεις μια επιστροφή).
Περνάω λοιπόν από το stand της Shiseido και τι μαθαίνω; Η εταιρεία διανομής της Shiseido  (εν προκειμένω η ελληνική Σοσιφάρ) ΔΕΝ εισάγει τα refills. WTF???????? Τότε ποιός ο λόγος να αγοράσω πούδρα που έχει δυνατότητα ανταλλακτικού; H (ευγενική κατά τ'άλλα αισθητικός) με ενημερώνει ότι γενικά στην Ελλάδα δεν εισάγονται/διανέμονται refills για τις συσκευασίες. Σε όλες τις μάρκες!!! Δεν ξέρω κατά πόσον είναι 100% αλήθεια αυτό (οι πωλήτριες είναι μνημειωδώς άσχετες στα περισσότερα θέματα της αρμοδιότητας και του κλάδου τους), αλλά είναι μια σκέψη να σε βάζει σε σκέψεις...

Δηλαδή, ή μας περνούν για πανηλίθιες να πληρώνουμε ξανά και ξανά την συσκευασία ή δεν τους έχει κόψει ότι κάποιος, κάπου, κάποτε θα κάνει την ίδια σκέψη με μένα και θα αναρωτηθεί "και δεν το ψωνίζω στο ebay, στην τελική, να πάνε να κουρεύονται οι ντόπιοι μαγαζάτορες;"
Άντε μετά να πάει η οικονομία μπροστά...εδώ κολλάμε στα στοιχειώδη και τα αυτονόητα!!

Nivea μακιγιάζ, στοπ....καταργούμαστε, στοπ...ό,τι προλάβατε, στοπ...

Δεν ξέρω ποια "μοίρα κακή κι αντίδικη, τυραννισμένη μοίρα" (για να θυμηθούμε τον Χορτάτση) με κατατρέχει στον τομέα beauty shopping, αλλά αρκεί το βλέμμα μου και το πορτοφόλι μου να σταθεί λίγο παραπάνω σε ένα προΐόν για να καταργηθεί εντός ολίγου! Μιλάμε για άκρως εκνευριστική τάση, η οποία τα τελευταία χρόνια με την λαίλαπα του limited edition έχει καταστεί πραγματικός θεσμός.

Τελευταίο θύμα η ελληνική διανομή των καλλυντικών Nivea στον τομέα μακιγιάζ. Οι κρέμες, που δεν με πολυσυναρπάζουν, εκεί, στυλοβάτης. Το μακιγιάζ, που ήταν μούρλια για την (πολύ χαμηλή) τιμή του, μας αφήνει χρόνους...καθώς φαίνεται μια και πρόσφατη επίσκεψη στον Χόντο με βρήκε να κοιτάω την εν λόγω μάρκα σε καλάθια οκαζιόν με 5 ευρώ (σίγουρο σημάδι διακοπής της συνεργασίας).

Το πρώτο βήμα είχε γίνει κάποια χρόνια πριν (δεν θα ήταν και 8-9?) με τα καταπληκτικά blusher stick (είχα ένα σε χρώμα βατόμουρο, 03 cassis ήταν η απόχρωση), τα οποία όποιος τα έβλεπε νόμιζε ότι είχα μόλις γυρίσει από 3-4 γύρους χαλαρό jogging στας εξοχάς -δηλαδή το επιθυμητό αποτέλεσμα ενός blusher που σέβεται τον εαυτό του! Τέρμα εδώ και αρκετές σεζόν κι αν τα είδατε έκτοτε, γράψτε μου.

Το δεύτερο βήμα παίζεται με την limited edition σειρά της σχεδιάστριας Chantal Thomass (ναι, αυτήν με τα πολύ ναζιάρικα εσώρουχα) κανά δυο σεζόν πριν. Εδώ θα μου πείς οι άνθρωποι το είχαν πεί από νωρίς, "είναι περιορισμένης έκδοσης, μανδάμ"! Ναι, να συμφωνήσω κι ας πρόσεχα να την ανακάλυπτα όταν αφθονούσε. Αλλά βρε αδερφέ, τόσο όμορφα και σταθερά χρωματάκια χάθηκε να τα κοπιάρετε και για την μόνιμη σειρά σε προσεχές λανσάρισμα; Το 27 Blue Desire σε σκιά ματιών ήταν στην ουσία το ωραιότερο teal που έχω δεί (μεσαίο βεραμάν ίσως το λέγαμε εμείς στην ημεδαπήν, ίσως και ανοιχτό πετρόλ) με πολύ όμορφο, φίνο ιριδισμό, ούτε πολύ χρυσαφί, ούτε πολύ ασημί, με αποτέλεσμα να ταιριάζει και σε ψυχρές και σε θερμότερες επιδερμίδες. Και κρατούσε και πολύ καλά χωρίς ούτε primer ούτε τίποτα. Πάει και πάμε γι'άλλα.

Τρίτο και φαρμακερό, το πολύ, μα πολύ ελαφρύ και τέλειο για ελληνικό καλοκαίρι Teint De-light foundation πού υπήρξε αληθινό delight. Απαλό, με λείο άπλωμα, απόλυτα φυσικό σαν tinted moisturizer, με σύνθεση με νερό και πτητικές σιλικόνες που άφηναν μεταξένιο άγγιγμα και σούπερ ανάλαφρη αίσθηση. Πάπαλα. Πρέπει τώρα να ψάχνω τα online stores και να πληρώνω πανάκριβα μεταφορικά μέσω Δερμιγκλάδων για -φθηνά κατά βάσιν- καλλυντικά...

Μιλάμε έχω τρομερά νεύρα με τους εν Ελλάδι διανομείς της Beiersdorf AG στην οποία ανήκει η Nivea!!!

photo καμπάνιας C.Thomass/Nivea Bouls de Mode & adpublica.com

Lancome O d'Azur

H γαλλική μάρκα Lancôme παιχνιδίζει με το παραδοσιακό classic Eau de Cologne καλούπι και προσφέρει τρείς εκδοχές, περισσότερο ή λιγότερο απομακρυσμένες από αυτό. Πλάι στην κριτική για το Ô de l'Ôrangerie που παραθέσαμε τις προάλλες, έρχεται να προστεθεί και το Ô d'Azur, μια σύνθεση που απομακρύνεται πραγματικά αρκετά από το τυπικό "eau" και κρατά απ'αυτό μόνο την ελαφράδα και την αίσθηση καθαριότητας.
Παρά το όνομα, που σημαίνει Μπλέ Νερό και φυσικά παραπέμπει στην Côte d'Azur και το αντίστοιχο lifestyle, όχι μόνο δεν πρόκειται για μια marine/θαλασσινή κολώνια (ξέρετε... αλμυρή, πολύ οξεία, με πολλές νότες όζον) αλλά και το χρώμα του αρώματος είναι...αχνό μπέζ!! Ομολογώ με εξέπληξε.
Κυκλοφόρησε πέρσι για να γιορτάσει την "επέτειο" του κλασσικού Ô de Lancôme (το πράσινο και καλύτερο), ενώ φέτος η σειρά έγινε τρίο με το Ô de l'Ôrangerie .

Στην ουσία το Ô d'Azur είναι ένα τυπικό fruity floral (οικογένεια αρωμάτων με κυρίως φρουτώδεις και -συνθετικά- λουλουδάτες νότες με κατέξοχήν γλυκό χαρακτήρα). Ευτυχώς χωρίς διαβητικές υπερβολές που προκαλούν τερηδόνα και μόνον στην θέα της συσκευασίας! Μια ελαφριά λουλουδάτη "συγχορδία" (οι αρωματοποιοί την προσδιορίζουν ως "κυκλάμινο" και "παιώνια", εσείς σκεφτείτε ελαφρώς οξεία, φρέσκια και με μια υποψία ρόδου αρμονία) υποστηρίζεται από συμπληρωματικά στοιχεία, λίγο κιτρώδη, λίγο τριανταφυλλένια, μάλλον soft εν πάση περιπτώσει. Η γενική εντύπωση που μένει έίναι white musk (μια ελαφριά γλυκιά, λίγο-μυστηριώδης -λίγο-"μαλακτικό-ρούχων"-νότα που έχει γίνει διάσημη από το αντίστοιχο άρωμα του The Body Shop), με ελαφρώς πιό πικρή επίγευση (ευτυχώς!).
Διαρκεί αρκετά, πολύ διακριτικά, αλλά της λείπει σαφώς αυτό το κάτι εντυπωσιακό, το σαγηνευτικό που θα την έκανε να την προσέξουν όσο πρέπει ή -το πιό σημαντικό- να την θυμούνται κι αφού φύγει...

Lancome O de l'Orangerie

Ô de l'Ôrangerie λέγεται το νεότερο άρωμα της κλασσικής, λίγο μαμαδίστικης (λόγω Trésor) γαλλικής μάρκας Lancôme . Χωρίς να είναι κάτι το επαναστατικά διαφορετικό από το παραδοσιακό classic Eau de Cologne καλούπι, είναι μια αρκετά μοντέρνα εισαγωγή στο θέμα για όσους με το 4711 δεν δίναν λογαριασμό, δεν παίρναν λογαριασμό (Όχι, αυτό είναι διαφήμιση καρτοκινητής με εκφωνητή τον Βλάσση Μπονάτσο απ'όταν πρωτοήρθαν τα κινητά στην Ελλάδα , αλλά μιλάμε η 4711 είναι ΑΚΟΜΑ παλιότερη ~στα 1970ς η μισή Ελλάδα "λουζόταν" με την εν λόγω κολώνια, οπότε ρωτήστε κανένα παλιότερο, κάτι θα θυμούνται...)

Στο Ô de l'Ôrangerie η εντύπωση είναι κιτρώδης, φρέσκια και ξινούτσικη αρχικά, αλλά κάπως γλυκαίνει, γίνεται ελαφρώς "σαπουνέ" με το πέρασμα της ώρας και διαρκεί περισσότερο από την τυπική "κολώνια" που βάζουμε στο ψυγείο για splash on τρίψιμο μετά το καλοκαιρινό ντούζ τις μέρες του καύσωνα (αχχχχχ....). Κατά κάποιον τρόπο η δύναμή της (το διαρκές και γλυκερό του πράγματος δηλαδή) είναι ίσως κι η αδυναμία της, γιατί με την συνεχή χρήση πιθανώς να εκνευρίσει την χρήστρια με αυτήν την μονοφωνική μουσική των συνθετικών musks στην βάση της η οποία διαρκεί με τις ώρες σε δέρμα και ρούχα. Μια υποψία κέδρου οφείλεται σε άλλο συνθετικό συστατικό, το Iso E Super (οι αρωματοποιοί το χρησιμοποιούν κατά κόρον τα τελευταία 10 έτη σε διάφορες συνθέσεις σε μεγάλο ποσοστό με το αμφίβολο αποτέλεσμα τα πάντα να μυρίζουν όμοια...

Τέλος πάντων, μιλάμε για μια αξιοπρεπή ευωδιά (κλάσεις ανώτερη από "φρουτοσιρόπια" που κυκλοφορούν στα ράφια!) αλλά στην τελική είναι απλά pas mal. To Fleurs d'Oranger μου από τον Serge Lutens μπορεί να κοιμάται ήσυχο στο ραφάκι του.

Shiseido Sun Protection Compact Foundation SPF34 PA+++

Δεν χρειάζεται να τονίσω πόσο πραγματικά δύσκολο είναι να συμφιλιώσει κανείς την κατάλληλη, αποτελεσματική αντιηλιακή προστασία με την ευχάριστη κοσμητικά υφή. Τα είπαμε και σε άλλο ποστ...
Σήμερα έχω την χαρά να γράφω για ένα προιόν που το έπαιρνα παλιότερα και το άφησα για ανεξήγητους λόγους από την ατέρμονη αναζήτηση που πιάνει εμάς τις γυναίκες καταναλώτριες για το "κάτι ακόμα καλύτερo" και το ξανα-αγόρασα πάλι φέτος. Πρόκειται για την στεγνή πούδρα-κόμπακτ της Shiseido, επισήμως Sun Protection Compact Foundation SPF34 PA+++.
Τελικά για τη δουλειά της, δεν υπάρχει κάτι καλύτερο, κι ας χάλασα αρκετά ευρουλάκια στο μεταξύ δοκιμάζοντας από δω κι από κει...

Γιατί; Απλό και μετρήστε λόγους:

1. Παρέχει πραγματικά σοβαρή προστασία από τον ήλιο: Ο δείκτης UVB είναι 34 (πολύ ικανοποιητικός και για καθημερινή έκθεση στην πόλη και για θάλασσα). Ο δείκτης UVA απεικονίζεται ως πολύ υψηλός (τρία σταυρουδάκια -δηλαδή η ανώτατη διαβάθμιση- δίπλα στην ένδειξη PA)

2. Δεν προκαλεί αλλεργίες ή ερεθισμούς. Το γεγονός ότι ελαφρώς "ασπρίζει" αν το παρακάνουμε με την ποσότητα, σημαίνει ότι περιέχεικαι φυσικά αντιηλιακά φίλτρα, δηλαδή μεταλλικά στοιχεία. Αυτά σας πληροφορώ ότι ηρεμούν φυσικά το δέρμα (άλλωστε περιέχονται στην κρέμα συγκαύματος των μωρών...σκεφτείτε το λίγο!)

3. Βγαίνει σε διάφορες αποχρώσεις και όχι one size fits all. Δυστυχώς στην Ελλάδα για κάποιον λόγο που μόνο οι ιθύνοντες, οι οποίοι αποφάσισαν ότι το πρότυπό μας είναι το Baywatch, γνωρίζουν, οι αποχρώσεις δεν είναι όλες διαθέσιμες, αλλά το παραβλέπω. Άλλωστε δεκάδες ηλεκτρονικά καταστήματα στέλνουν προΐόντα στην Ελλάδα πια. Εγώ δοκίμασα φέτος το SP40 που είναι μια μέση κατάσταση, χωρίς ιδιαίτερη πορτοκαλίλα και χωρίς εφέ σοβατεπί (σημειωτέον το δέρμα μου είναι μάλλον ανοιχτό, με μπεζ/ουδέτερο τόνο, με ροδαλότητα στα μάγουλα την οποία την καλύπτει ικανοποιητικά).

4. Στρώνει καλά και με το σφουγγαράκι του (κάπως πηχτό, για όσες θέλουν κάλυψη, τεχνικές όμως υπάρχουν) και με το πινέλο (πιο ανάλαφρο, αλλά προσοχή στις πτυχές της μύτης ή τυχόν ρυτίδες, γιατί είναι σχετικά "ελαστικό" προΐόν και μπορεί να μαζευτεί τοπικά ~χρησιμοποιήστε λίγο primer από κάτω)

5. Είναι αδιάβροχο! Ναι, ναι, καλά ακούσατε. Τέλος στο λιώσιμο από τον ιδρώτα. Βέβαια, εντάξει, άμα το πιάνετε συνέχεια θα μεταφερθεί τόπους-τόπους. Αντέχει πάντως καλά σε φυσιολογική χρήση και χρειάζεται καλό καθαρισμό το βράδυ (κατά προτίμηση με κάποιο γαλάκτωμα ή αφρό καθαρισμού που περιέχει έλαιο για να διαλύσει τα φίλτρα)

6. Υπάρχει η δυνατότητα ανταλλακτικού για να μην αγοράζεις ξανά και ξανά την θήκη. Οικονομικό! Νεότερες πληροφορίες -Ανταλλακτικά γιόκ! Δες εδώ.

Εγώ αγόρασα το δικό μου από το Χόντο με 26 ευρώ όταν έκανα την προσφορά του 25% (που την κάνουν κάθε μήνα πλέον, όπως δείχνει). Εσείς;

Την εικόνα σου σεβάστηκα...

Την εικόνα σου σεβάστηκα, στη φλόγα δεν εκράτησα.
Την εικόνα την καλή θα σου φέρω μιαν αυγή.
Χρώματα, χρώματα, άσε τα καμώματα.
Χρώματα, χρώματα, χρώματα κι αρώματα.

Την εικόνα σου σεβάστηκα και κράτησα,
και τα χέρια μου θα ενώσω πριν στη ζητιανιά τη δώσω.
Χρώματα, χρώματα, χρώματα κι αρώματα.
Χρώματα, χρώματα, άσε τα καμώματα.

"Την εικόνα σου", μουσική Γιάννης Μαρκόπουλος
στίχοι Μιχάλης Κατσαρός, ερμηνεία Νίκος Ξυλούρης


Γιατί καμμιά φορά, παρά τα κλισέ, η ομορφιά, ναι, μπορεί να είναι εσωτερική υπόθεση.