Πώς θα βρώ πόσο ασφαλές είναι το καλλυντικό μου?

Αγαπημένη αναγνώστρια, η Πέγκυ, μου έστειλε την διεύθυνση ενός site (ελληνιστί, ιστοτόπου) όπου βαζεις τα συστατικά από ενα καλλυντικό (αυτά που γράφει η ετικέτα) και σου βγάζει αμεση ανάλυση αν είναι επικίνδυνο, επιβλαβές ή κατι που να είναι σουπερ σε αντιοξειδωτικά...και το URL αυτού? www.cosdna.com 
Ακούγεται ενδιαφέρον!

Stella McCartney Irene Gardening

Η Stella McCartney για το φθινόπωρο-χειμώνα 2011 παρουσιάζει τη σειρά εσωρούχων «Irene Gardening» με τα χαρακτηριστικά botanical prints, τα οποία συναντάμε στη νέα συλλεκτική σειρά αρωμάτων του Οίκου Stella-The Print Collection.

Aααααχ! Δεν είναι "νόστιμα"?

Garnier Ambre Solaire Λάδι Μαυρίσματος SPF30 (και 20 και 10...)

Το Λάδι μαυρίσματος με δείκτη προστασίας SPF 30 (Ambre Solaire Golden Protect Oil) αρχικά μου έκανε ψιλομούφα όταν πρωτοκυκλοφόρησε. Τα λάδια γενικά δεν μπορούν να ενσωματώσουν στην φόρμουλα τον αρκετά υψηλό και ευρύ δείκτη προστασίας που απαιτείται από τον συνειδητοποιημένο λάτρη του ήλιου αλλά και του ωραίου δέρματος. Όμως, ένα λαδάκι για την ηλιοθεραπεία είναι αισθησιακό προΐόν, πώς να το κάνουμε! Κοντά στα γνωστά μου 50άρια του φαρμακείου, λοιπόν, πήρα και το Ambre Solaire Λάδι Μαυρίσματος SPF30 με την σκέψη "ας είναι, για τις γάμπες θα την κάνει την δουλειά του". (Υπάρχει και με δείκτη 20 και με δείκτη 10).

Λοιπόν, μετά από τουλάχιστον δύο μπουκάλια που έχω καταναλώσει ηδονικά απλώνοντας το κυριολεκτικά παντού (μυρίζει υπέροχα, σαν εξωτικό tiare και υλάνγκ-υλάνγκ), μπορώ να δηλώσω πως είχα μάλλον άδικο, είναι κάθε άλλο παρά μούφα. Προστατεύει αποτελεσματικά, κρατάει υγρασία χάρις στο βούτυρο karite, είναι απολαυστικό στην χρήση, πρακτικό γιατί βγαίνει σε σπρέυ, και αξίζει τα 12-14 ευρώ του πλήρως.

H Garnier το παρουσιάζει ως εξής: "Το λάδι μαυρίσματος που παραδοσιακά εκτιμάται από τους λάτρεις του ήλιου , είναι μια εξαιρετική σύνθεση που θρέφει την επιδερμίδα και είναι ευχάριστη στη χρήση". Πράγματι!

The Body Shop Amber Oud

Η The Body Shop έχει αγοραστεί από τον κολοσσό L'oreal εδώ κι αρκετά χρόνια, οπότε πώς θα μπορούσε να μείνει πίσω από τις τάσεις και την εμπορικότητα; Οud λοιπόν. "Amber Oud" to be exact. Ενώνοντας δύο μεσανατολίτικες παραδόσεις σε ένα μόνο άρωμα, που δίνει την ευωδιά του σε μια πλήρη σειρά προιόντων σώματος κι ένα αρωματικό λαδάκι, στην γνωστή παράδοση της εταιρείας (που συρρικνώθηκε πρόσφατα). Πάμε όμως να δούμε πιο αναλυτικά τι εστί αυτό το μυστήριο πάντρεμα...

Το μεν amber (που αναγράφουν ως "κεχριμπάρι" μεταφραστές με μια παρανοημένη αφοσίωση στην πιστότητα που προδίδει το περιεχόμενο) είναι ένα παραδοσιακό αρωματικό μείγμα συστατικών (κυρίως ρετσινιών και αρωματικών βάλσαμων) που χαρακτηρίζει την ανατολίτικη οικογένεια αρωμάτων. Είναι βαθύ, μάλλον βαρύ, συχνά κάπως γλυκό, με έναν τόνο μεταξύ δέρματος και βοτάνων.
Το δε oud είναι στην Μέση Ανατολή και τον Αραβικό κόσμο μια πολύτιμη ουσία που προέρχεται από την παθολογική έκκριση ενός δέντρου όταν προσβάλλεται από έναν μύκητα ~στην προσπάθειά του να απομονώσει την επίθεση του εισβολέα εκκρίει ένα κολλώδες υγρό που μυρίζει σύνθετα, με "νότες" ξηρών καρπών, πικρής μούχλας, δέρματος και κόλλας. Είναι κυριολεκτικά πανάκριβο και φυσικά περιζήτητο. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι η "παρουσία" του σε πολλά μοντέρνα αρώματα, όπως και στο παρόν, είναι μάλλον μια illusion, βασισμένη σε συνθετικά υποκατάστατα. Κανένα ηθικό πρόβλημα, για μένα, όσο το marketing των προιόντων δεν προσπαθεί να ξεγελάσει τον καταναλωτή πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

Η τιμή του The Body Shop Amber Oud Eau de Parfum είναι τέτοια που δεν διεκδικεί δάφνες πολυτιμότητας. Είναι ωστόσο μια αρκετά σεμνή προσπάθεια να παρουσιάσουν ένα μοντέρνο ανατολίτικο άρωμα με πικρούτσικο τόνο (όπως πρέπει!) που μπορεί να υιοθετηθεί από ένα σοφιστικέ κοινό που κάτι έχει πάρει το αυτί του για το oud (aloeswood/oudh/aoudh) αλλά δεν θέλει και να ξοδευτεί πολύ στον πρώτο του πειραματιστμό. Το άρωμα είναι βαθύ όσο πρέπει, οριεντάλ χωρίς να λαγγέυει υπερβολικά, κάπως αρρενωπό, με μια "επίγευση" που μένει για πολύ ώρα στο δέρμα. Την σειρά σώματος δεν την έχω δοκιμάσει ακόμα, αλλά οπωσδήποτε η διάρκεια και το βάθος τεχνικά μιλώντας δεν μπορεί να είναι ισάξια.
Συμπέρασμα: Πολύ καλή προσπάθεια από μια εταιρεία που με απογοήτευσε τελευταία.

Chanel Φθινοπωρινό μακιγιάζ 2011

Chanel "Illusions d'Ombres" λέγεται το φθινοπωρινό μακιγιάζ της γαλλικής μάρκας, όπερ έστι μεθερμηνευόμενον  "ψευδαισθήσεις φωτοσκιάσεων". Για τα βερνίκια τα είπαμε ήδη. Για τα υπόλοιπα, χορτάστε μάτια ψάρια, εεε...σκιές και αντανακλάσεις, ήθελα να πώ!
Από Αύγουστο χειμώνα, δεν λένε; Υπομονή και θα έρθουν κοντά σας εντός ολίγου.

Νοσταλγικός ρομαντισμός στην διαφήμιση

Το να ψαχουλεύεις τα αρχεία του youtube είναι λίγο σαν κυνήγι θησαυρού. Το καλό το πράγμα κρύβεται κάτω από ένα σωρό μετριότητες. Είναι όμως και σαν ξεφύλλισμα σχολικού άλμπουμ ή εφηβικού ημερολογίου. Σου φέρνει κάτι αναμνήσεις ώρες ώρες...

Κάποτε λοιπόν, την παλιά εξωτική εποχή πριν την Τζουλιαλεξανδρατο-ποίηση της ελληνικής (και τηρουμένων των αναλογιών, και διεθνούς) κοινωνίας, υπήρχαν νοσταλγικές διαφημίσεις που ήταν γεμάτες ρομαντικές εικόνες και αισθαντικές μουσικές. Ιδού μερικές.

Nail Brightener ή πως να έχω επαγγελματικό αποτέλεσμα στα νύχια με ένα προϊόν

Οι περισσότερες από μας είμαστε πεπεισμένες ότι τα περιποιημένα άκρα είναι ένδειξη προσοχής στην λεπτομέρεια, φινέτσας και σεβασμού στον εαυτό μας. Η διαδικασία όμως για να το πετύχουμε είναι κάπως χρονοβόρα είτε πάμε σε επαγγελματία είτε εφαρμόζουμε μόνες στο σπίτι. Το καλό μανικιούρ και πεντικιούρ απαιτεί τον χρόνο του και το χρήμα του. Αναλογικά μιλώντας βέβαια είναι από τις εργασίες που το αποτέλεσμα δείχνει πολύ πιο αναβαθμισμένο από το πόσο κοστίζει, αλλά και πάλι...ζούμε σε χαλεπούς καιρούς. Ένα κόλπο που ανακάλυψα για μανικιούρ-πεντικιούρ είναι πανεύκολο, πανγρήγορο και παμφθηνο και το μοιράζομαι μαζί σας: το nail brightener.

Θυμάστε φαντάζομαι όλες το διάφανο μανόν που περνούσαν οι μαμάδες μας τα νύχια τους για να δείχνουν "κάπως" όταν δεν φορούσαν βερνίκι. Ήταν και μόδα στις αρχές των αφαιρετικών, μινιμαλιστικών 1990ς, λίγο πριν ξεκινήσει η μανία με τα σκουρόχρωμα μανόν. Λοιπόν το κόλπο με το nail brightener είναι ότι αναβαθμίζει με τον καλύτερο τρόπο την έννοια του διάφανου βερνικιού νυχιών!

Το concept θέλει το nail brightener να απευθύνεται κυρίως στα νύχια των ποδιών, ακυρώνοντας οπτικά την ενδεχόμενη κιτρινίλα που αναπτύσσουν λόγω του αργού ρυθμού ανανέωσης/ανάπτυξης και λόγω του χρωματισμού από τις έντονες χρωστικές που αφήνουν τα μανόν (μιας και τα νύχια των ποδιών αναπτύσσονται πολύ πιό αργά από των χεριών, το βερνίκι και μένει πάνω τους παραπάνω, και δεν αποβάλλεται με τον ίδιο ρυθμό όπως στα χέρια.

Τα nail brighteners χρησιμοποιούν την οπτική του χρώματος για να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα. Πώς; Στον αντίποδα του κίτρινου στον χρωματικό δίσκο βρίσκεται το μπλε. Επομένως το μπλε και αναδεικνύει το κίτρινο, όταν βρίσκεται δίπλα δίπλα "κοντράροντας το" και το "ακυρώνει" οπτικά όταν τοποθετείται πάνω του. (Είναι η ίδια αρχή που ισχύει από την ανάποδη με το concealer  και τους μπλε-μαύρους κύκλους στα μάτια). Έτσι τα αντίστοιχα προϊόντα έχουν μια ελαφριά μπλεδίζουζα απόχρωση. Επιπλέον περιέχουν UV absorbers (φίλτρα της αντιηλιακής ακτινοβολίας η οποία αλλοιώνει το χρώμα) και συστατικά που φωτίζουν. Σε συνδυασμό με την λάμψη που έχει το βερνίκι αυτό, δημιουργούν ένα εξαιρετικά κολακευτικό εφέ σε νύχια ποδιών και χεριών! Εν ολίγοις, με ένα βήμα ΜΟΝΟ (αν βέβαια έχουμε καθαρά χέρια-πόδια και καλολιμαρισμένα νύχια) έχουμε πολύ περιποιημένα άκρα!

Nail brighteners κυκλοφορούν πολλές φίρμες με προιόντα για τα νύχια,  από Barielle, Opi ως Αvon. Εγώ δοκίμασα το προϊόν του Dr. Scholl (περιέχει μια απαλή "λίμα" για την επιφάνεια των νυχιών, ματ γυαλιστικό και το διάφανο nail brightener σε μία συσκευασία, οπότε τρία βήματα στην ουσία αλλά δεν βαριέσαι, και μόνο του το διάφανο κάνει την δουλειά του) που είναι πολύ πρακτικό αλλά κάπως μικρό. Επίσης το City Nails της Sephora (που είναι εξαιρετικό και φτουράει πολύ σε ποσότητα), και το Feet Up Yellow Nails της Oriflame, που είναι πολύ όμορφο, με πρακτικό πινέλο (το χρησιμοποίησα στα χέρια με μεγάλη ευκολία) και αρκετά οικονομικό.
Προσοχή: το εφέ είναι πιό όμορφο σε τελείως άβαφα νύχια. Πάνω από ήδη υπάρχον χρωματιστό βερνίκι του δίνουν ένα πιό "ψυχρό" τόνο (επομένως ενδύκνειται για όσες ανοιχτόχρωμες πήραν κατά λάθος απόχρωση που δεν τους "πάει" στην επιδερμίδα γιατί έχει πολύ ζεστό τόνο).

Ξηρό σαμπουάν: η συνέχεια

Μιλάγαμε τις προάλλες για ξηρό σαμπουάν, τα σπρέι δηλαδή που "φρεσκάρουν" το μαλλί χωρίς νερό. Ανάμεσα στις επιλογές που υπάρχουν ανέφερα και το αντίστοιχο προϊόν της Oriflame. Κατόπιν δοκιμής έχω να δηλώσω ότι προτιμώ την πρώτη μου επιλογή (δηλαδή  το αντίστοιχο της Klorane ή το Trocken Shampoo Algemarine) απείρως περισσότερο.
Tα μειονεκτήματα του ξηρού σαμπουάν της Oriflame είναι στο αποτέλεσμα, μιας και η μυρωδιά, συσκευασία και τιμή είναι αρκετά ικανοποιητικά. Εν ολίγοις αφήνει μια αίσθηση "κολλήματος" στο μαλλί που δεν είχα νιώσει με άλλο αντίστοιχο ξηρό σαμπουάν, κάπως σαν να είχα χρησιμοποιήσει προϊόν styling. Το φρεσκάρισμα ήταν σχετικά "λίγο" (δεν έκανε δηλαδή την θεαματική διαφορά σε αντίθεση με τα προϊόντα που αφήνουν πούδρα στο μαλλί) και η αίσθηση "κόλλας" ακύρωνε την προσδοκία "φρεσκολουσμένου αποτελέσματος" που περιμένεις από την υπόσχεση των αντίστοιχων προϊόντων. Κρίμα.

Μαύρισμα & Self Tan: Τα tips και το know how

To self-tanning είναι απείρως προτιμητέο σε σχέση με το ξεροψήσιμο στον ήλιο. Τους λόγους τους έχουμε αναλύσει επισταμένως. Είναι καλύτερο και από το solarium και έχουμε αναφερθεί και σ'αυτό.
Το θέμα είναι πώς στο καλό πετυχαίνει κανείς το σωστό, φυσικό αποτέλεσμα που δεν παραπέμπει σε ζέβρα ή oompa-loompa.

Ιδού ακριβοπληρωμένα tips εμπειρίας:

• Αγοράζουμε ένα προϊόν που έχει χρωματισμό (tint) για "οδηγό" (ώστε να βλέπουμε πόσο απλώνουμε) ή έχει διαφορετικές αποχρώσεις αποτελέσματος, για να μπορούμε να κανονίσουμε το εφέ ανάλογα με το φυσικό μας χρώμα.
• Αν είμαστε σαν το γάλα ή σαν να μας έχουν ασβεστώσει δεν επιλέγουμε την σκουρότερη απόχρωση του προϊόντος. Θα γίνουμε περτικαλί σαν αποτυχημένη σωσίας της Gaga και θα μας δείχνουν με το δάχτυλο τα μικρά παιδιά. 
• Φοράμε λεπτά γάντια (σαν χειρουργικά) στα χέρια μας πριν διανοηθούμε να κάνουμε επάλειψη στο σώμα μας. Αλλιώς όσο και να πλυθούμε μετά, όλο και κάτι μένει στις κλειδώσεις, στις παρανυχίδες, στα ίδια τα νύχια κλπ. 
• Απολέπιση κάνουμε πάντα ΠΡΙΝ (κυρίως στα γόνατα, αγκώνες, φτέρνες και οποιοδήποτε ξηρό σημείο) αλλά ποτέ μετά, ότι κι αν έχουμε διαβάσει στα περιοδικά! Αλλιώς αφαιρούμε τόπους τόπους την επιφανειακή βαφή (Αυτό ακριβώς είναι το self-tan, η ουσία dihydroacetone αντιδρά με τις πρωτεΐνες στις επιφανειακές στιβάδες του δέρματος και χρωματίζει). Άπαξ και ξεκινήσαμε self-tanning (στο σπίτι ή με αερογράφο στο ινστιτούτο) ξεχνάμε και την λούφα και το σφουγγάρι στο μπάνιο. Όσο απαλότερα το μεταχειριζόμαστε, τόσο καλύτερα θα κρατήσει ή θα υποχωρήσει ενιαία με την σταδιακή ανανέωση των κυττάρων της επιδερμίδας. 
• Την επάλειψη την κάνουμε σε χώρο που κλιματίζεται και ΟΧΙ στο μπάνιο που είναι γεμάτο υγρασία. Επίσης φροντίζουμε να έχουμε χρόνο και να μην απαιτείται να κάνουμε εργασίες που θα μας κάνουν να ιδρώσουμε. Ιδανική στιγμή βράδυ, κάποια ώρα πριν τον ύπνο. Απλώστε σκουρόχρωμα σεντόνια και φορέστε σκουρόχρωμα εσώρουχα. 
• Αφού περάσουν 4-5 ώρες απ'το άπλωμα κάνουμε ένα ντουζ για να απομακρυνθεί η αρκετά απωθητική μυρωδιά καμμένου μπισκότου που ΟΛΑ (μα όλα) τα self-tan αναδύουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό (οφείλεται στο ενεργό συστατικό και όχι στην ποιότητα, οπότε κρατήστε το στο μυαλό όταν αγοράζετε). Αν το βάλαμε πριν τον ύπνο, κάνουμε ντουζ το πρωί και ξεκινάμε την μέρα με πολύ ωραία διάθεση και χρωματάκι. 

Αν παρ'ελπίδα όλα αυτά ακούγονται σαν Camel Trophy ή βαριέστε την διαδικασία (το κατανοώ) και η απαίτηση για χρωματάκι δεν είναι για διάρκεια ή παραλία αλλά απλώς για μια έξοδο, υπάρχουν και τα αυτόματα σπρέι μαυρίσματος ποδιών (που κάνουν και για πλάτη, ντεκολτέ κλπ. φυσικά) που λειτουργούν σαν μεικ-απ. Βγαίνουν με νερό και σαπούνι και είναι πολύ πολύ πειστικά. Δυστυχώς κι αυτά μυρίζουν κατά τι, ειδικά κατά τον ψεκασμό. Περισσότερα όμως γι'αυτο το θέμα αναλυτικά σε προσεχές ποστ.

Chanel: "Λιωμένο μέταλλο" για το φθινόπωρο στα νύχια

Τα βερνικάκια της Chanel δεν χρειάζονται συστάσεις. Κάθε χρόνο κάνουν την έκπληξη, επιβάλλοντας τάσεις με τα πρωτότυπα χρώματα τους και την πολυτελή τους υφή. Ποιός ξεχνά το Rouge Noir, το Paradoxal, το Particuliere, το Mimosa, το Dragon Red? Πραγματικά, εκεί που σκέφτεται κανείς "χαμένα λεφτά, τόσες μάρκες για μανόν υπάρχουν", μια εφαρμογή Chanel σε πείθει. Διαρκούν πολύ, δεν ξεφτίζουν εύκολα (σχετικά μιλώντας πάντα) και απλώνονται απολαυστικά. Το πιό σημαντικό: δεν πήζουν! Έχω βερνίκι από δεκαετία και βάλε -ένα έντονο ροζ- και δεν έχει πήξει ακόμα.Δεν ξέρω αν αυτό είναι μια αισιόδοξη σκέψη...εγώ σίγουρα έχω πήξει με το πέρασμα του χρόνου!

Βέβαια, εντάξει, υπάρχουν κι άλλες πολύ καλές μάρκες και οικονομικότερες (φερ'ειπείν εγώ έχω τρέλλα με τα βερνικάκια νυχιών της Mavala of Switzerland που είναι και πολύ καλά ποιοτικά, σε μεγάλη ποικιλία μοντέρνων χρωμάτων, από ειδικούς στα προΐόντα νυχιών, και σε μικρή ποσότητα ώστε να μην προλαβαίνεις να τα βαρεθείς).

Αλλά στο θέμα μας...Chanel και ξερό ψωμί! (Άλλωστε έτσι όπως οδεύει η ελληνική οικονομία, η παροιμία τείνει να αποκτήσει κυριολεκτική σημασία!). Για το φθινόπωρο τα νέα θέλουν τρείς αποχρώσεις λιωμένων μετάλλων και πολύτιμων λίθων, μεταλλιζέ, με έντονο "περλάρισμα" και σκουρωπά, νεανικά, μοντέρνα χρώματα που θα συζητηθούν.
Από αριστερά: Graphite 529 (γραφίτης), Peridot 531 (πράσινο πετρόλ) και Quartz525 (καπνισμένο γκρι-καφέ). Θυμηθείτε: τα είδατε πρώτα στα Φρου Φρού κι Αρώματα!